این روزها به تمام آرزوهایی که با ساخت این وبلاگ داشتم، رسیدم و حتی شاید بیشتر... به چیزهایی که فکرش رو هم نمیکردم... اما خیلی از روزها شاد نیستم! و می دونم که باید قدر و ارزش این روزهای خوب رو بیشتر ب

بعد از این همه خاله شدن برای دوستا و رفیقا

و حتا عمه شدن برای منی که هیچوقت عمه نمیشدم!

زن دایی شدن و زن عمو شدن...

حالا دارم خاله میشم...

خاله واقعی...

خواهر کوچولوی من داره مامان میشه... همون که همیشه تو خاله بازی های روزای بچگی، خاله کدبانو و خونه دار و مهربون و مامان بود... حالا داره مامان میشه ...

چقدر گریه کردم از ذوقم...

نی نی کوچولوی اندازه یه انجیر... خوش اومدی به دل خواهر من ...

این روزها حس دور شدن از خانواده و کمرنگ شدن اذیتم میکنه!

دور شدم از خانواده و هرچقدر هم تلاش کنم و دست و پا بزنم برای حفظ جایگاهم اما مجازی هستم!!

خواهر بزرگتر ولی مجازی...!!!